...herkese gülümsemek, saçma sapan soruları yanıtlamak, sevincini gözler önüne sermek, bir tür mutluluk güldürüsü oynamak gerek. Bu gösterişi bir an ciddiye alacak olsam, bu sürekli olarak mutlu görünme kaygısı gerçekten mutlu olmamı önleyecek neredeyse. En ilgisiz kimselerin bile sevgilerini göstermek için takınabildikleri o inanmış, o anlayışlı havalarına şaşıyorum;benim de bu oyuna katılmam, hiç ilgimi çekmeyen, hatta sıkıcı gelen kimselerle "tanıştığıma çok sevinmiş" görünmem gerek.