Her sene bir kere okurum Gide’nin bu eserini, bazen hayata öyle yenik düşüyoruz ki ; görüneni göründüğü kadarıyla alıp bununla yetiniyoruz. Ne zaman açıp bir kaç sayfa okusam, hayatın aslında ne “çok” olduğunu hatırlarım. Hayat kalbimizde yer edinebildiği kadar, doyurun arzularınızı;yenilerini üretmek üzere..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Arkadaş,insanların sana sundukları gibi benimseme yaşamı. Yaşamın daha güzel olabileceğine inandır kendini; yaşamın,hem senin,hem başkalarının yaşamının daha güzel olabileceğine inanmadığın an olmasın; ama başka bir yaşamdan,ilerdeki yaşamdan, buradaki yaşamımızda bizi avutacak, düşkünlüğümüzü kabullenmemize yardım edecek bir yaşamdan söz etmiyorum. Kabul etme. Yaşamın neredeyse bütün acılarından Tanrı’nın değil de insanların sorumlu olduklarını anladığın günden sonra, bu acılara bir daha razı olmayacaksın.
Hiçbir şeyi putlara kurban etme.
Yaşam,insanların razı olduklarından daha güzel olabilir.Bilgelik mantıkta değil,aşktadır.Of! Bugüne dek fazlasıyla önemli yaşadım.Yeni yasaya uymak için yasasız olmak gerek.Ey kurtuluş!Ey özgürlük! Arzum nereye uzanabilirse oraya gideceğim. Ey benim sevdiğim,gel benimle; oraya dek götüreceğim seni; sen daha da ötelere gidebilmelisin.