Elif Çetinkaya

Elif Çetinkaya
@Elfida09
Renklerinden hiç pişmanlık duymayan, siyah beyaz bir kadınım ben. Eski şarkıları, masalları, ve yağmuru çok seven..
gökyüzüne uzanmaktan yoruldu ellerimiz ne isteriz ne isteriz bilseniz bilseniz inanca karşı gelmek ne zor bilseniz ekmek yemek su içmek ne zor bilseniz mutluluk ah mutluluk mutluluk çok ötelerde şimdi nedensiz isteksizliğiyle vermekten kaçındığı bizlere bizlere yani kendi yarattığına / ne gülünç kendi yarattığına / mutluluk çok büyük ve çok ötelerde şimdi tanrı kadar ulaşılmaz
Şiir
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
açtık çok açtık çok çok açtık tanrı istedik ve oturup ağladık niye ve niye hiç görmemiş gibi sanki oturup hep birlikte ağladık ona şaşıyorum ona şaşıyorum biz sanki hiç tanrı görmedik hadi hiç görmedik diyelim / çok doğru / tanrı da mı hiç görmedi bizi
Şiir
Beklemek ölüm gibiydi bekledik Bugün dedik yarın dedik olmadı Böyle doğduk büyümeye korka korka Umudumuzdu gücümüzdü kalmadı.
Şiir
Gökyüzünün avuçlarında ellerim Büyümeye korkulu topal bir sancı Korkudan başkaldırıya gelişen Kaskatı tanrısal bir acı.
Şiir
Sevgilim ben şimdi büyük bir kentte seni düşünmekteyim. Elimde uçuk mavi bir kalem, cebimde iki paket cıgara.