Ey kendini Yusuf zannedenler! Ey hayal ayna-
sında yüzünü Züleyha gibi görenler!
Yüreğiniz yettiğince bir ateş düşer nasibinize.
Şükredeceksiniz eğer, ateşe değil bu ateşi gönde-
rene şükredin!
“Züleyha sinesini Yusuf ile dağladı,
öyle bir sevda ki başı da sonu da
Yusuf’suzluğa ağlamaktı.
O nasıl bir yürek Züleyha?
Yusuf’a aşkın öyle dolu ki,
senden sonraki kadınlara
Yusuf’a âşık olmaya yer bırakmadın. ”