Aşkın vahasında suyun serabıdır sevgili
Her adımın da kumlar sesi ile yanar tutuşur.
Aşkımın zekâtıysa her dökülen gözyaşı.
Şimdi bir elif miktarı sus sevgili
Seni susarak özlemeyi bahşet!
Her kadın çılgın bir çocuk büyütür içinde. Masum bir çocuk. Aşk çocuğudur bu. Analığın mayası, dünya tatlısı, suçsuz, günahsız. Bende bir kadınım, insandım. Sevinçlerim vardı benim. Hüzünlerim vardı. Çok şey istemedim. Biraz sevgi istedim, yudum yudum içmek için. İmkansızı istedim. Çölde gelincik olur mu, işte ben oydum. İçimdeki çocuksuluk, yıldızlarla oynaşırken bir tutam umudum olsun istedim. Karabasanlar bölmesinler istedim uykumu. Kendimi getirdim sana. Üşümüş ellerimi. İlahî aşka ulaşabilmek adına senin yürek ülkene yürümek istedim. Çileydi yolun başı da sonu da İdim bilir ama yüklendiğim çileyi de sevdim. Çile dediğimiz, adam gibi sevmelerimizin nazlı çiçeği değil midir?