O genç kız, ki tanımıyor, bilmiyor, görmemiş, varlığından belirgin olarak haberi yok; ama seviyor. Bütün gençliğinin sevdadan yoksun geçen ihtiyacıyla, bütün aşk yeteneğinin özlemiyle seviyor. Onun ayaklarına atılmak, başını dizlerine koymak; gözlerini, bir düşlemenin şiirinde kaybolarak, ona dikmek; ellerini bütün hayatının bir teslimiyet belgesi gibi
onun ellerine terk etmek; sonra hüzünlü ama mutlu, gönlü kırık ama mutlu, yavaş yavaş, damla damla sıcak yaşlarla ağlamak isterdi...