"Sen benim kitabımsın,"diye fısıldadı ardından,anlamamıştım."Sen,Ada."
"Ya sen bırakırsan?"Gözkapaklarımı aralayarak, kurumuş gözyaşlarımın arasından sordum."Ya sen bırakırsan beni? Gitmek istersen?"
"Ben,sen olmuşum," diye fısıldadı baş parmağı gözaltımı boylu boyunca gözyaşlarımın esaretinden kurtarırken."Seni terk etmek, kusursuz bir intihar olurdu."
"Ya da boşver,"dedim acıyla. "Zaten kırığız biz, zaten kırığım.Senin lafların bile acıtmaz canımı."
Yalan söyledim işte.Beni en çok acıtan sensin.
"Pişmanlık yok değil mi içinde?Bu söylediğin sözler için de kırıp attığın kalbim için de zerre pişmanlık duymuyorsun,değil mi?" deyip parmak uçlarımı birleştirerek, "Şu kadarcık da mı?" diye sordum fısıldar gibi.
...
İndirdim ellerimi ve gülümseyerek iç çektim."Canın sağ olsun."
...
Duyarsan eğer, gözyaşlarımın küle çevirdiği kalbimin sesini duy.
𝑺𝒆𝒏𝒊𝒏 𝒊𝒄̧𝒊𝒏 𝒂𝒕𝒂𝒓𝒌𝒆𝒏 𝒅𝒖𝒚𝒎𝒂𝒅𝜾𝒏,𝒔𝒆𝒏𝒅𝒆𝒏 𝒈𝒆𝒄̧𝒆𝒓𝒌𝒆𝒏 𝒅𝒖𝒚.