Elif
@Elfnse
Zafer değil sefer önemlidir.
Şu anda okuduğu kitaplar
Aziz Agustinus tüm samimiyetiyle okurlarını nefsin cilvelerine karşı uyarmış:
“Bu yüzden ya Rab, ben de sana herkesin işiteceği şekilde itirafta bulunuyorum, ama doğruları itiraf edip etmediğimi kanıtlayamam (quibus demonstrare non possum, an vera confitear).”
Bu çaresizliğin nedenini yine bu hak ve hakikat aşkının kendisinden öğreniyoruz:
“Ben kendimin yargıcı değilim beni dinleyenler bunu böyle bile! Benim yargıcım sensin ya Rab. Evet, doğru, hiç kimse insana insanın özelliklerini bilemez, içindeki ruh müstesna (nisi spiritus hominis, qui in ipso est). Ama insanda başka bir şey daha var ki bunu içindeki o ruh bile bilemez.”
İtiraflarının taşıdığı hakikat değerine işaret ederlen kendi yargıcının kendisi olamayacağını, çünkü o hakikat bilgisinden kendisinin bile mahrum olduğunu söylerkenki tavır, Yunus’un deyişiyle, ‘bir ben vardır bende benden içeru’ yorumu, bir tek Hristiyanlığa özgü olmayıp Yunanlı kökleri Epikuros’dan geriye doğru Pythagoras’a kadar uzanır. Helenistik dönemde ise iyice saçaklanarak Cicero, Senaca, Epiktetos, Plutarkhos, Marcus Aurelius, Galenos, Plorinos gibi isimlerin sürdürdüğü felsefi duruş tarafından önceşenir.
En nihayetinde “her bilenin üstünde başka bir bilen vardır” biçiminde Kur’an tarafından dile getirilen kadim ilkede de yankılanarak evrensel bir hakikatin ifadesi olmuştur.
Eşya pedagolijisi üzerinden bizlere dünyanın, dünyamızın kapılarını açabilecek bu kitaptan bahsetmek güç lakin denemekte fayda var.. Öncelikle her yaş grubunun her sektörde çalışanların mutlak surette farkındalığını tetikleyici bir eser. Kitabı Almancadan çeviren Özden Saatçiyi çevirisinde başarılı buldum. Bu tarz kitapların ifade gücü sıkıntılı olabiliyor. Gelelim Nohl'un çalışmalarına, ağırlıklı olarak epistemoloji üzerinden gidiyor pragmatik yaklaşımla içeriği aydınlatmış. Eşyalar hayatımızın her yerindeler. Yaşadığımız sosyal çevre, aile, genetik faktörler duygular, arzu, öfke her türlüsünü yaşarken eşyaların dillerini duymayı düşünmüş müydünüz? Ben bu kitabı okuduktan sonra eşyalarla beraber öğrendiklerimi bilincime yerleşenleri ve bundan sonraki yaklaşımlarım üzerine epey bi düşünce denizine daldım. '' Fikirler bile gerçek araştırmaların akışında deneysel olarak geliştirilir. '' Deneyselin altını çizelim biraz, deneyim yoluyla öğrendiklerimizin ve devamında geliştirmek için ürettiklerimiz. Kitapta bunun üzerine anlatılan başarı öyküsünden kısaca bahsetmeliyim. Bayan Hintzer doğu kültürünün bir ürünü olduğundan bahsederek çocukluğundaki anılarını bizimle paylaşıyor. Hintzer, oyuncak 'keçe bebek' yapmayı çok severmiş, yıllar sonra yetişkinliğe erdiğinde maddi sıkıntıların onu ek gelir için ek işler yapmaya sürüklemiş. Çocukluğunda kazandığı el becerisiyle yapmayı sevdiği bebeklerini üretmeye başlamış. Zamanla bebekleri talep edilir olunca başarı peşinden gelmiş. Berlin Mitte'de bir oyuncak bebek imalathanesi kurarak, ilham olmuştur.
Öğrenme kavramı yaşam içerisinde bilgi ve beceriyi ister bunun yolu öznelleşmede gizlidir. Beceriye hükmedebilmek önemli bir husustur ve düzenli pratikler olmadan gerçekleştirilmesi mümkün değildir. Kitabımızda süreçleri
