“Kapımdan içeri adım attığın ilk anda seni tam anlamıyla gördüm zaten. Ruhunu gördüm ve ona aşık oldum. Yani onu barındırdığın bu fani kabuğa dair hiçbir şey seni daha az sevmeme neden olamaz.”
Bana aşık olduğunu söylemişti ama bana inanmıyordu. O halde bu aşk ne işe yarıyordu ki? Karşımdaki hali başından beri bildiğim şeyin ne kadar doğru olduğunun bir kanıtıydı-aşk hiçbir işe yaramazdı.
Kendimi bildim bileli başkalarının isteklerini,ihtiyaçlarını, düşüncelerini doldurduğu bir kabuktan ibaret olmuştum…Başkalarıyla öyle dolmuştum ki kendime hiçbir yer kalmamıştı.