Çünkü her ne kadar, geçen onca süre içinde hayli değişmiş olsam da, daha iyi bir insan değilim. Sadece, o günlerde her neysem, onun dahasıyım! Daha acımasız, daha katil, daha yalancı, daha canavar ve daha ve daha ve daha her şeyim... Bugün artık ben, safkan bir cesedim. Başka bir şey değil... Belki biraz da morfin sülfat.
Ağlamaya annesinin rahminde başlamış bir bebek gibiydim. Annesinin rahminden çıkamayacağını bildiği için ağlayan bir bebek gibi. İlk nefesini almak için değil, son nefesini vermek için ağlayan bir bebek.
Babam ve ben, sekiz ayaklı bir böcektik. Ve deponun ıslak duvarlarında, düşe kalka yürüyorduk. Doğuştan aynı dili konuşuyorduk.Sadece depoyu anlatmaya yarayan bu dili, bizden başka kimse anlamıyordu.