Dünya süratle, müthiş bir süratle, film şeridi gibi aktı gitti gözlerimin önünden. Belki de böylesi daha iyidir dedim içimden. Her şeyin, biz geldiklerini bile görüp anlayamadan hızla çekip gitmesi. Böylece alışacak kadar zaman bulamayız.
Burası bizim değil çünkü. Alışmamalıyız.
Kavgamızı da, sevdamızı da kendimize saklamaya çalışır, el içinde haşır neşir olmazdık. Çünkü insanlar maalesef beyinlerinin sadece yüzde üçünü kullanabiliyor. Bu yüzden bir sürü şeyi yanlış anlamak, anladıklarını sandıklarına süratle inanmak ve onları inançları doğrultusunda çabucak sınıflandırmak gibi budalaca huyları var. Birilerine esasen hiç de üstlerine vazife olmayan mevzuları izah ve ispat etme çabasına girmektense, mahremiyeti korumak her zaman daha kolay.