“Kitlelerin ruhuna hükmeden özgürlük değil, kölelik ihtiyacıdır. İtaat etme arzusu onları içgüdüsel olarak, kendini efendi ilan eden kişinin kontrolü altına sokar.”
“Kitle aynı abartının, kahramanın duygularında da olmasını talep eder. Nitelikleri ve görünür erdemleri her zaman abartılmak zorundadır. Kitle, tiyatrodaki piyesin kahramanından gündelik hayatta asla rastlanmayan erdemler, cesaret ve ahlakilik bekler.”