Elif Özel
@ElifOzel23
Şu anda okuduğu kitaplar
Ah Nazan Bekiroğlu sen ne güzel yazıyorsun. Nasıl güzel bir kalemin var, hele o devrik cümlelerin, özenle seçilmiş kelimelerin, onları birbirine yakıştırman bir de hep kalbime dokunman... Nar ağacı...Seni ne kadar anlatsam ne söylesem duygularımı tam ifade etmiş olamam, bir şeyler eksik kalır. Her bunaldığımda, kaçmak istediğimde koşup sığındığım liman.. Yine boğazımda düğümle gözümde yaşla okuyup bitirdim. Hele ki gündemde bir taraftan savaş varken okumak, o zamanlar bu günden kat kat fazla yaşanan acıları hissetmek... Rabbim bir daha hiç kimseye böyle acılar, muhacirlikler, ölümler, kalımlar vermesin. Yazarla birlikte o fotoğraflara bakmak, bakarken o fotoğrafta kendine yer bulmak. Settarhanla, Zehrayla, İsmaille, Büyükhanımla ve tabi ki yazarımla o yolları adımlamak, yol almak, yorulmak, susamak, üşümek o kadar güzel bir yolculuktu ki. Hani diyor ya son bölümde romandan ayrılmanın acısına dayanamadığı için son bölümü eklediğini. Yolculuk hiç bitmesin istiyor insan... İlk defa filmini yapsalar diye düşündüm bir de okurken. Genelde film uyarlamalarının kitap kadar iyi olmadığını, hayal kırıklığı yarattığını biliyorum. Ancak Settarhan' nın, yaşadığı onca acıdan sonra Cemil kaptanın kayığına binerken yaşanan sahneyi, kayığa binerken göz göze geldiklerinde dayanamayıp gülüşünü dünya gözüyle görmeyi çok isterdim. Nar ağacı hakkında ne söylesem eksik kalacaktı..Sustum...🤎
Reklam
Galiba o şarkıyı dinlerken ağlamalıydık beceremedik
Şimdi gözevlerimiz dolu nereye akıtacağımızı şaşırıyoruz
Kırılmışlığımızın ortasında irtifa kaybedeceğimi bilmesem
Saç tellerinden kapsülle zaman yolculuğu yapıp
Bir kez daha demek için kalkıp geçmişe gelirim
Ama söylediğin gibi geç kalmak için bile çok geç
Galiba bunlardan hiç bahsetmemeliydim beceremedim
Galiba sen bir bulutsun göbeğin kuşlara yuva
Uzaklaştıkça güzelsin sesin melekler yankısı
Zaten hangimiz neyi ilk defa kaybediyoruz ki
Bak mesela ikimiz birbirimizi kaç kez kaybettik
Kaç balık öldü akvaryumda kaç kez bu defa son dedik
Biliyorum söylemiştin heves etmek için bile çok geç
Galiba ben bir yağmurum yağmaktan çoktan vazgeçmiş
Kalkarken arkamızdaki parkı yakmalıydık beceremedik 
Ali Lidar KIRIK
Ali Lidar KIRIK“Hayat bazen önüne çok zor bir seçenek koyar. Yapmak ya da yapmamak arasında gidip gelirsin. Bu batma ihtimali yüksek bir girişim de olabilir, seni reddetme ihtimali yüksek olan birine aşkını anlatmak da. Zaten kararın zorluğu da buradan gelir. Kaybedeceğin şey çoktur. Böyle bir durumda cevabını belirleyecek ana unsur, o şeyi ‘ne kadar istediğin’ olmalıdır. Zira insan geçmişine baktığında şunu görüyor genellikle; Bazen yanlış kararlar verdik ve yaptığımız şeyler için pişman olduk. Çok net. Bu pişmanlıklarımızın bazıları küçüktü, bazıları ise kocaman. Ama ne olursa olsun bu pişmanlıklarımız bir şekilde zamanla beraber geçti gitti. Çoğunu unuttuk bile. Çünkü zaman böyle bir şeydi. Alıp önüne götürüyordu ne varsa. En unutmam dediğiniz şeyler bile uçup gidiyordu nöronlarınızın arasından. Peki ya çok isteyip de yapmaya cesaret edemediklerimiz. İşte en büyük pişmanlıklar bunlardı. Nöronlarınıza batılı kalmış bir kıymık gibi varlığını sürdürecekti siz varolduğunuz sürece. Zaman bile silemeyecekti onu. İşte tam da bu nedenle, karar vermeden önce, o çok önemli soruyu sor kendine. Ne kadar çok istiyorsun! Eğer çok istiyorsan, git konuş bence:)” 🖤
Serkan Karaismailoğlu
Serkan Karaismailoğlu“Böyle durduk yere mutsuzluk üretebildiğini göre, mutlaka bir yerde yanlış yapıyor olmalıydı. Ama mutluluk sınavını geçememek kabahati değildi belki de. Belki de doğuştan böyleydi. İllaki mutlu olmaya çabalamak daha uzun boylu olmaya çabalamak kadar beyhudeydi. 
Elif Şafak
Elif ŞafakPerdah
“Bir sen kendini eskisi gibi hatırlıyorsun
Başka kapıları açmıyor söylediklerin
Kendinden eksilttiklerini hayat koymuyor geri
Dünle konuşuyorsun.
Tüylenmiş öfken, için acımış
Sıkıntı çoğaltmıyor kimseyi
İzlerini siliyorsun kendini yinelerken
Hatırlamaktan göremiyorsun şimdiyi
Aldığın yaş katettiğin yola denk değil
Dünyaya bunca acımasız gözlerin
Kendine kapalı bir tek,
Olgunlaşmadan çürüdüğünü bilmiyorsun.
Bunca tükenmişken yıldızların
gecene çekiliyorsun
İçindeki koyu is, yağlı gölge
Kırık hayal parçaları yenilemez gevşeyeni
Yüzünün perdahında denediğin usturalar
Geri getirmez seni bütün bunlar
Herkes kötü, dünya fena
Sonumuz geldi diye değil
Öğrenmen gerekenleri
Zamanında öğrenmediğin içindir”
Murathan Mungan
Murathan MunganReklam