Elif Bayageldi
@Elif_Byg
“Bir kitap açıldığında, aslında iki hayat başlar: biri yazarın hayali, diğeri okuyucunun yolculuğu.”
“Ağlamak kötü bir şey mi?”
“Ağlamak hiçbir zaman kötü değildir, budala. Neden sordun?”
“Bilmiyorum. Bir türlü alışamadım. Sanki yüreğim boş bir kafes…
Ve başlıyordu söylemeye:
Gözlerinde parlıyor göksel bir ışık
Bir yıldız yağmuru ışıldıyor boşlukta
Görür gibiyim.
Yemin ederim yoktur göklerde
Daha büyüleyici, daha güzel gözler…
Ah! Unutmak istemem, bırak gözlerine bakayım
Ayışığındaki o talihsiz aşkın öyküsünü…
Umutsuz aşkın acılarını
Konuşmadan anlatan gözlerine bakayım…
Ama ben büyük bir ağaç istiyordum.”
“Düşün, Zezé! Daha çok genç. Seninle birlikte büyüyecek. Günün birinde büyük bir portakal ağacı olacak. İkiniz, iki kardeş gibi birbirinizi anlayacaksınız