Ve başlıyordu söylemeye:
Gözlerinde parlıyor göksel bir ışık
Bir yıldız yağmuru ışıldıyor boşlukta
Görür gibiyim.
Yemin ederim yoktur göklerde
Daha büyüleyici, daha güzel gözler…
Ah! Unutmak istemem, bırak gözlerine bakayım
Ayışığındaki o talihsiz aşkın öyküsünü…
Umutsuz aşkın acılarını
Konuşmadan anlatan gözlerine bakayım…
Ama ben büyük bir ağaç istiyordum.”
“Düşün, Zezé! Daha çok genç. Seninle birlikte büyüyecek. Günün birinde büyük bir portakal ağacı olacak. İkiniz, iki kardeş gibi birbirinizi anlayacaksınız