"Bir anda her şey benim olmuştu, yüreğimi sıkıştıran kabuğumu kırdıktan sonra vermenin, bonkörlüğün mutluluğu beni diğer başka her şeye kapamıştı. Birilerini sevindirmenin ve bundan dolayı sevinç duymanın ne kadar kolay olduğunu hissediyordum; insanın kendinin açık olması yeterliydi, insandan insana canlı bir akım gerçekleşiyordu hemen, yükseklerden derinlere düşüyor, derinlerden tekrar sonsuzluğa köpürüyordu."