İkide bir düşmek bedeni dayanıklılaştırır, yere inmiş olmak kendi başına rahatlatıcıdır, buradan kurtulamayacağım, ilk düşünce olur, ölümcül durumlarda ise bazen sonuncusudur. Hiç değişmeyen başka bir şey de birilerinin başka insanların felaketinden faydalanmasıdır.
-Kendisini bize sunanlar, fethetmek zorunda kaldıklarımızdan çok daha fazla aittir bize, sonrasında ne o bana bir daha yaklaştı, ne de ben ona.
-İstediğinizde anılarınızda buluşabilirsiniz, hafıza buna yarar.
Ölmek zorunda olduğumuz düşüncesi bize o kadar acı veriyor ki, hep ölüler için bahaneler bulmaya çalışıyoruz, sanki peşinen sıra bize geldiğinde bizi de affetmelerini ister gibiyiz.