Yorgun Bedenim
Yaşarmış herkes, bir gün yaşattığını,
Ödenir elbet her ne varsa zamanla.
Yorgun bedenim, kıyıya vuran
Ölü bir balık gibi, sessiz, solgun.
Tuzlu sular çekilmiş, geriye kalmış tortu,
Ne bir çırpınış, ne bir umut kokusu.
Rüzgar eser durur, eskidikçe uykusu,
Hissiz bir kalp ritmi, sonlanmış tutkusu.
Kumlar serin, güneş yakmaz artık teni,
Unutulmuş bir şarkı, kayıp bir melodi.
Bekler bilinmezliği, o büyük, derin yeri,
Ne fırtına dinler, ne de bir deli.