Elif Ekinci
@Elifeknci
Öğretmen
Lisans
7 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
bensiz mutlu olabileceğini, gülebileceğini hatta ben olmayınca hiç bir şey olmamış gibi yaşamını sürdürebildiğini gördüm. buna katlandım, buna alıştım. bunu hiç unutamadım. içimdeki o kırık hissin canımı yaşamın boyu acıtacağı gerçeğini kabul ettiğim gün artık kalbimde taşıyacağım şeyin sen değil, senin kanserin olduğunu fark ettim. buna rağmen senden nefret etmeyi hiç beceremedim, öyle ki sokakta karşıma çıksan hiç bir şey olmamış gibi yine sana sarılmak, öpmek isteyeceğim.
“kendimden utanmalı mıyım bilmiyorum. kendinden utanmalı mısın, bilmiyorum…”
Senin sayende anladım ki liderlik kimseye gösteriş yapma gereği duymadan minicik kalplerde kocaman mutluluklar yaşatmakmış..
Sayfa 101
Bazen insanlar sana dışarıdan bakıp hayran olurken sen içindeki kendine düşman olursun. İnsanlar dışarıda gördükleri sevimli kıza yakın olmak isterken sen içindeki kendinden kaçmak istersin. Dışın gülerken içinin ağladığı oluyor mu? Bazen kendini yürüyen bir yanardağ gibi hissettiğin oluyor mu? Geçmişte yaşadığın olumsuzlukları düşündükçe içindeki ateş, alev alev tüm bedenini sarıyor mu?
"Gecenin en koyu karanlığı güneşin doğmasına yakın olan zamandır."
Hadi gel, her şeye yeniden başlayalım. Elimizdeki malzeme sadece sevgi olsun!
Çünkü sevgi her derde deva olan en güzel ilaçtır. Beni iyileştiren sevgi merhemini senin yaralarına da sürmek istiyorum.
Buna müsaaden var mı?