Elif Ekinci
@Elifeknci
Şu anda okuduğu kitap
bensiz mutlu olabileceğini, gülebileceğini hatta ben olmayınca hiç bir şey olmamış gibi yaşamını sürdürebildiğini gördüm. buna katlandım, buna alıştım. bunu hiç unutamadım. içimdeki o kırık hissin canımı yaşamın boyu acıtacağı gerçeğini kabul ettiğim gün artık kalbimde taşıyacağım şeyin sen değil, senin kanserin olduğunu fark ettim. buna rağmen senden nefret etmeyi hiç beceremedim, öyle ki sokakta karşıma çıksan hiç bir şey olmamış gibi yine sana sarılmak, öpmek isteyeceğim.
“kendimden utanmalı mıyım bilmiyorum. kendinden utanmalı mısın, bilmiyorum…”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Flaubert' in aşk tanımı : " Merak." Birine karşı, ansızın, bir merak duymaya başlarsınız, korkunç bir merak. Onu tanımak, onunla doğmak, dünyaya onunla yeniden gelmek tek amacınız haline gelir. Aşka en uzak cümle, senden nefret ediyorum değil, bilmek istemiyorumdur..
Bana dediler ki, sen öyle birini sevemezsin. Yapamazsın onunla. Sana göre değil bir kere. Hak verdim. Doğru söylüyorsunuz dedim. Yapamam onunla. Benim konuştuklarımı konuşmuyor bir kere. Benim yaptıklarımı yapmıyor. Ama noldu? Sevdim! “Asla öyle bir şey yapmam, biliyorum kendimi” dedim. Koşarak yaptım. Severek yaptım. İnsan “sevmeden” ne çok şey konuşuyor! Deneyimlemeden ne çok şey “zannediyor” kendini.
Senin gibi birisini seveceğim aklımın ucundan geçmezdi. Ne garip di’ mi? Aklımın ucundan geçmeyen şey, kalbimin içinde. Aklım almadı ama kalbim aldı seni.
Aşkla nefret iç içe dediler. “Sanmam” dedim. Bir de baktım, en sevmediğim özellikleri bana sevdiren de sen, en keyifli anımda canımı sıkıp, en mutsuz anımı en güzelleştiren de. Değersizleştiren, hiç'leştiren de sen, dünyadaki en değerli şeymişim gibi hissettiren de.
Beni çok sev. Ya da hiç sevme. Ne fark eder?
Bunların hepsi aşk zaten ❣️
Tarifsiz bir sevdada kimliksiz bir sessizliktin
Haykırışlarla çağlarken yüreğim durgun limanımdın
Sen adını koyamadığım
Senin adın kavuşmak olsun
Fırtınalarda yolunu kaybeden gemi misali
Rotasız ve pusulasız kalmışken yüreğim
Ve hoyratça savrulurken bir limandan bir limana
Teslim olmuşken kaderine
Apansız sana rastladım o limanda
Sen adını koyamadığım
Senin adın kavuşmak olsun…
Bakmaya kıyamazken gözlerine
Tutmaya cesaret edemezken ellerini.
Ve bütün cümlelerin sustuğu o yerde
Sessiz bir haykırıştı yüreğim
Eşsiz bir mutluluktu yaşadığım
Sen adını koyamadığım
Senin adın kavuşmak olsun...
Son bahar yaprakları dökülürken içimden
Hazanı yasarken bahar kokulu sabahlar da
Yüreğim üşürdü gözlerimden sel olup akan yağmurda
Sırılsıklam ıslanırken ruhum
Solmuştu bahçemde ki tüm güller
Sen o bahçemdeki açan tek güldün
Sen adını koyamadığım
Senin adın kavuşmak olsun...
Dağ çiçeğim yaban gülüm asi sevdam
Saçının bir teline bir ömür adadığım
Gözündeki bir damla yaşına şehirleri yaktığım
İsyanım feryadım kavuşulmazım
Hangi şehre gidilir yalnız başına?
Hangi şarkı dinlenir senle olmayınca?
Kiminle çay içilir?
En güzel sözlerin altı kim için çizilir?
Kimin kokusu saklanır?
Hangi hayal hediye edilir?
Hangi gözde görülür o çiçek yaprağı kirpiklerin?
Nasıl anlatılır gülüşünün sesi?
Adının güzelliğine hangi alfabede rastlanır?
Senin bakışın hangi şiire benzer?
Kime uyur, dokunur, sarılır bu kalp?
Hangi insanda rastlanır sana?
Gel ve anlat...
Senden başkası nasıl sevilir?
Bilmiyorum ben...
İLHAN BERK