Bazen insanlar sana dışarıdan bakıp hayran olurken sen içindeki kendine düşman olursun. İnsanlar dışarıda gördükleri sevimli kıza yakın olmak isterken sen içindeki kendinden kaçmak istersin. Dışın gülerken içinin ağladığı oluyor mu? Bazen kendini yürüyen bir yanardağ gibi hissettiğin oluyor mu? Geçmişte yaşadığın olumsuzlukları düşündükçe içindeki ateş, alev alev tüm bedenini sarıyor mu?
Hadi gel, her şeye yeniden başlayalım. Elimizdeki malzeme sadece sevgi olsun!
Çünkü sevgi her derde deva olan en güzel ilaçtır. Beni iyileştiren sevgi merhemini senin yaralarına da sürmek istiyorum.
Buna müsaaden var mı?
Sevinciniz maskesinden sıyrılmış kederinizdir. Şimdi kahkahanızın yükseldiği o kuyu, çokça zaman gözyaşlarınızla dolmuştu.
Başka nasıl olabilir ki? Keder varlığınızda ne kadar derin bir oyuk açarsa taşıyabileceğiniz sevinç o kadar fazla olur.
Sevinçliyken yüreğinizin derinliklerine bakın göreceksiniz; sizi şimdi sevindiren bir zamanlar üzenden başkası değildir.
Kederli olduğunuz zaman yine yüreğinize bakın göreceksiniz, aslında, bir zamanlar neşe kaynağınız olan şey için ağlamaktasınız.