Hz. Ebû Bekir (ra) Medine'nin sıcak bir gününde yanındakilerden bir bardak su ister, su kendisine ikram edilir, içer o suyu ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlar. Sorarlar: "Ey Müminlerin Emiri! Seni ağlatan nedir?" Der ki "Nihayet o gün size verilmiş tüm nimetlerden hesaba çekileceksiniz. İşte ben bu âyeti hatırlayınca ağladım. "
(Müslim, "Eşribe", 140.)
Hz. Ömer (ra) şöyle der: “Duysam ki insanların hepsi cehenneme, bir kişi cennete girecek; umarım ki o ben olayım. Yine duysam ki insanların hepsi cennete, bir kişi cehenneme girecek; korkarım ki o ben olayım.”
"De ki: Ey kendi nefisleri aleyhine haddi aşan kullarım! Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin. Çünkü Allah bütün günahları bağışlar. Şüphesiz ki O, çok bağışlayan ve çok merhametli olandır.”
[Zümer 39/53.]