"Bana bu sandığı vermen çok iyi oldu.Koyunum geceleri onun içinde uyuyabilir."
"Elbette...Eğer uslu olursan sana,onu gündüzleri bağlaman icin bir ip,bir de kazık veririm."
Ne var ki bu teklifim Küçük Prens'i şaşırtmışa benziyordu:
"Onu bağlamak mi?Ne garip bir fikir bu!"dedi.
"İyi de,bağlamazsan başını alıp gider ve kaybolur..."
Küçük dostum bir kahkaha daha atti:
"İyi ama nereye gidebilir ki?"
"Nereye olursa...Karşısına çıkan herhangi bir yere..."
Küçük Prens hemen ciddi bir tavır takınarak,
"Zararı yok,"dedi."Benim yaşadığım yerde her şey öyle küçük ki..."
Ardından,sanırım biraz hüzünlenerek şunları ekledi:
"İnsan istese bile fazla uzağa gidemez..."