"Eminim manzara çok hoştur ama nerede olduğumuzun bir öneminin olmadığını anlamıştım. Nicholas bir fırtınanın, çölün önünde veya hava boşluğunda da duruyor olabilirdi. Aralarında bir fark bulamazdım çünkü tek gördüğüm oydu. "
...İvan İlyiç bazen, özellikle de uzun
acı dönemlerinin ardından, bunu itiraf etmek ne kadar utanç verici de olsa, kendisine hasta bir çocuğa acınır gibi acınmasını istiyordu. Tıpkı çocukları okşayıp avutur gibi onu da öpsünler, sevip okşasınlar, başucunda gözyaşı döksünler
istiyordu.