Elif Karaduman

Elif Karaduman
@Elifkaradumann
If i don't have you with me i'm alone
Oyalanıyorum orada, burada. Günler, saatler geçiyor. Sensiz… Hep bir seyler eksik, hep bir şeyler yarım… Hele bir de oldu mu gece, Günün en huzursuz saatine dönüşüyor birden. Alıp götürüyor beni, getiriyor sana. İçimde bir burukluk sebebi sen… Arıyorum o zaman affedecek bir neden, Bulamıyorum ne gelir elimden? Çaresiz karanlığımda boğuluyorum saatlerce. Ama desen ki “Gel ben çıkarayım seni o karanlıktan.” “Yok!” derim, “İstemez.” Sen attın beni oraya.
Şiir
Reklam
Soluk Mavi
Şu gökyüzü, kurduğumuz dünyamız, bulutlar… Ayıplar mı beni gittim diye? Ayıplasınlar herkesin ayıbı kendine sonuçta. Çok yoruldum gökyüzü, bulutlarından yere salınsam keşke. Çiçekler, sözler, yürüdüğümüz yollar… Hiç mi utanmadın beni gönderirken? Beni bunlardan mahrum bıraktında noldu? Bak küstüler birer birer hayata. Günler, geceler, sabahlar… Tektim sen varkende. Tohum gibi serpiştirdin beni. Her bir parçam başka bir yerde şimdi. Harcandı onca zaman sen, ben tarafından. Farklı yerlerde serpileceğiz şimdi. Benimle aynı gökyüzüne, bahçeye, Dünyama bile sığamadın sen.
Şiir
Uzatıyorsun diyor, bir şeyi en ince detayına kadar deşiyorsun…Anlamıyor ki içimde bir şeylerin eksik ve kopuk olduğunu. Anlamaz; eksilten, koparan anlamaz…
Hayat ve İnsan
Eskiden olan şeyleri düşünce insan bazen niye bu kadar uğraşmışım ki diye düşünüyor; ama o zamanlar bu hataları, uğraşları yapmasaydım şimdiki ben, ben olabilir miydim...
Suladıkça hayat beni acılarla Daha güçlü büyümesini öğretmiş bana Acı sandığım suları Meğer dersmiş hepsi bana
Şiir
Reklam