Elif Kavak
@Elifkavak
88 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabın içeriğine geçmeden önce önsözle ilgili birkaç şey söylemek istiyorum çünkü önsözde çok kıymetli paylaşımlar mevcuttu. Önsözde özelden genele birey bilincinin ülkemizdeki durumu çok güzel örneklerle aktarılmıştı. Toplumumuzda birey bilincini 2 adımda özetlemiş değerli çevirmen. Öncelikli düşüncesi İslam aleminde, 11. asırdan başlayarak Türkler, Berberiler ve Çerkesler gibi, İslamiyetin üç bölgelerinden gelmiş toplumların egemen hâle gelmesi bu toplulukların savaşçı kalmaya zorlanması; bu durum çevirmene göre şu şekilde özetlenmiş: “Askerliğe odaklanmış toplumlar bireyci olamazlar.” Diğer bir savı ise belki de bireyselliğin toplumumuza acı verdiği ve dolayısıyla o bireyselliğe katlanmaya yarayacak edebiyatı icat edememiş olmamızdır. İlerleyen görüşlerinde ise insanların Japon edebiyatını sevme sebebi üzerine bazı yorumlar barındırıyor. İnsanın yaşamak istemediği ama kendinde bir şeyler bulabildiği hikayeleri, romanları daha çok okumak istediği üzerine.. Bir yerde şöyle bir benzetme yapmış:”Her karar, duygusal bir ağırlığa sahip; o ağırlığı bir şeylerle dengelemek gerek. Asansörün bile karşı ağırlığı var. Yoksa, bir insanın yükünü taşırken motorunu yakar. Kalp denen ufacık makine, insanın yükünü nasıl taşıyacak?” Kitaba başlamadan önsözü mutlaka okumanızı tavsiye ediyorum genel anlamda güzel benzetmeler ve yorumlar barındırıyor. Kitaba gelecek olursam Tanizaki’den okuduğum ikinci eser “Bir Kedi, Bir Adam, İki Kadın”dı. Kitabın konusu adından çıkarılabileceği gibi bir adamın eski ve yeni karısıyla bir kedi arasında farklı duygu durumlarında kalması. Başkarakter Şozo, kendisiyle hayli geçmişi olan biraz da yaşlanmaya başlamış kedisi Lili’yle geçirdiği vakit ona gösterdiği ilgi ve önem karısı tarafından kıskanılmış ve aralarını soğutarak başka ilişkinin de dahil
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Fournier’den okuduğum ilk eserdi ve duygularım tazeyken şunu söylemeliyim ki hayatta benim için önemli birini kaybetmememe rağmen bu duyguyu iliklerime kadar hissettirdi. Bir kayıp ancak bu kadar anlamlı anlatılabilirdi. Yazarın spontane cümlelerini okuduktan sonra o son vurucu cümleleri beni çok duygulandırdı ve yazarın esprili diline yalnızca buruk bir gülümsemeyle karşılık verebildim. Okuduğum son kitabı asla olmayacak. Tavsiyedir. Keyifli okumalar.
Selçuk Baran’dan okuduğum 2. kitaptı. Kitap özelinde konuşmadan önce şunu söylemeliyim ki Selçuk Baran çok özel, kalbe dokunan bir kalem. Çok bilinmemesi bakımından da bir hazine diye düşünüyorum. Kurgusunu güzel kalemiyle aynı potada eritiyor ve kurgu yolculuğunda ilerlerken herhangi bir cümlesinde kendinizden, hayattan izler bulabiliyorsunuz. Bu bağlamda bu kalemle tanışmayanların bir şans vermesi gerektiğini düşünüyorum. Kitap özeline gelecek olursam 3 öyküden oluşuyor ve üçünden de oldukça etkilendim. Üçünde de aslında “yolculuk” işlenmiş ölümün de bir yolculuk olduğunu düşünürsek eğer. Ve bu yolculukların hepsi samimiyetle işlenmiş karakterlerin hissettiği şeyleri yazar kalemiyle size de hissettiriyor. Kesinlikle Selçuk Baran ne yazarsa okurum diyebileceğim bir yazar. Tavsiye ediyorum. Keyifli okumalar.
Birçok kitap ekledim fakat ilk kez inceleme yazma ihtiyacı hissettim. “Yaşamak” bende her duyguyu yaşatan hiçbir zaman unutmayacağım bir yolculuktu. Başkahraman Fugui gençliğinde hatalar yapan hatalarının sonuçlarını ödemek zorunda olan bir karakter. Bu sonuçlarla doğal tepkiler vererek ağır kayıplarla baş etmek zorunda kalıyor. Figui’nin yokluğu idare ediş şekli, karısının sadakati, fedakârlığı, çocukların küçük yaştaki olgun tavırları hikayenin devamında yaşananlar beni çok etkiledi. Ayrıca yazarın dili oldukça akıcı, yaşananları başkahramanın ağzından dinliyorsunuz ve olacakları merak ediyor, kitabı elinizden bırakamıyorsunuz. Kesinlikle tavsiye ediyorum. Keyifli okumalar.
