Ölüm duyuların aldatıcılığından , insanı kukla gibi oradan oraya çekiştiren içgüdülerden , saçma sapan düşüncelerden , tenin tutsağı olmaktan kurtarır bizi .
Marcus Aurelius zamanın hızlı akışını: “İnsanın uçarken görüp gönül verdiği bir serçenin daha ona sevdalanır sevdalanmaz , kanat çırparak gözden yitip gidişine “ benzetiyor .