Reklam
Seni tanıdığım ilk günden beri vazgeçmedim senden. Ben ilk defa birini bu kadar çok istedim. Çok sevdim. Her gün katlanarak arttı bunlar. Seni neden sevdiğimi hiç anlamadım ben. Hiç benim değildin. Bizim aramızda hep 3. Kişi vardı. Hep konu bir başkasıydı. Sen ve ben hiç biz olamadık. Mutlu olmamız için sadece bu engel varken sen hiç kendini benimle düşünmedin. Sonra iki günlük insanlar tanıdın canımı yaktın. Hep dayanmaya çalıştım, hep bekledim. Ama sen hep gittin. Gerçekten mutlu olabileceğimizi anladığın anlarda bile hep kaçtın. Seni her şeye rağmen çok seviyordum. Ama sen bunu anlayamadın. Mutlu olman canımı yakıyor çünkü ben sürünüyorum. Ama keşke istediğim gibi olabilseydi her şey. O iki günlük insanları sevebildiğin gibi sevebilseydin beni de. Keşke sana sarıldığımda sende gerçekten sarılsaydın bana. Sana dokunamamak canımı her yaktığında "Sabret bir gün yanımda olacaksın, bende seni seveceğim, benim olacaksın" diyebilseydin. Ama olmadı. Ben håla merak ediyorum seni. Çok özlüyorum. Aklım hep sende. Ben hala sana sarılarak uyuyorum. Sende hep rüyalarımdasın hep. Kendine iyi bak. Ve kimsenin boynundan öpmesine izin verme.
