Üvercinka
@Elifsimge
83 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Sabahları , kimseyi uyandırmadan sessizce yola koyulurdum; gezici din adamları gibi.
Yalnızlığın dinini yayıyordum. (Başarılı olduğum söylenemezdi.)
Reklam
Aklımın içini örümcek ağları sardı; kafamın sandalyelerinde elbiseler, gömlekler, çoraplar birikmeğe başladı;
kurduğum hayaller, bir bekar odasının dağınıklığına boğuldu.
Allah belanızı versin! Sesinizi bastırmak İçin, burnumun dibindeki kötülüğünüzü yok etmek için, uzak kötülükler düşüneceğim.
Oğuz Atay’ın “düşünen insan”ı böylece “oynayan insan”a dönüştü.Edebiyat
Tutanamayanlardan sonra ki boşluğu nasıl doldurmalıyım diye düşünürken tehlikeli oyunları okumuştum çünkü Hikmet Benol’ da bir tutunamayan. Olric gidiyor Albay geliyor. Kafamda ki diğer seslerde her kitabı okurken isim değiştiriyor tabi. İki kitabı okumak için de tutunamayan olmalısın ki o kelimeler sana seni anlatsın. Ben mi yazıyorum acaba bu cümleleri derken heyecanlanmalısın . Yalnızlığın başka yalnızlıklarla birleşmeli.Tehlikeli yada masum oyun oynanmadan yaşanmaz zaten . Kimse yaşayamaz!
“ Ülkemiz büyük bir oyun yeridir. Her sabah uyanınca, biraz isteksiz de olsak, hepimiz sahnenin bir yerinde, bizi çevreleyen büyük ve uzak dünyanın sevimli bir benzerini kurmak için toplanırız. Küçük topluluklar olarak, birbirimizden bağımsız davranarak ve birbirimizi seyrederek günlük oyunlarımıza başlarız.” Syf:5
Reklam