Üvercinka

Üvercinka
@Elifsimge
Sabahları uyandığıma sevinemiyorum. Gecenin sıkıntısı, öğleye kadar sürdüğü İçin, sabahın verdiği diriliği yaşayamıyorum. Öğlenden sonra da akşamın hüznü çöküyor.
Sayfa 595·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; Kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım!
Sayfa 594·Kitabı okudu
Edebiyat
Her zaman kendimi kendime açıklamaktan korkmuşumdur.
Sayfa 594·Kitabı okudu
Edebiyat
Kimi görsem, seni andık geçen gün; bilsen ne kadar güldük, der. İki yıl önce, birlikte içerken ne demiştin, hatırlıyor musun? Diyorlar. Hatırlamıyorum. Onlar hatırlıyor. Tekrar anlatıyorlar. Anlatırken bile dayanamayıp tekrar gülüyorlar. Ben gülecek bir şey göremiyorum ortada. Duruma uygun bir söz etmişim: eskimiş, geçmiş.
Sayfa 591·Kitabı okudu
Edebiyat
Herkesle birlikte gülüyorum durumuma. Daha doğrusu, güler gibi yapıyorum. Benimle birlikte oldukları zaman genellikle gülerler. Öyle alıştırmışım.
Sayfa 591·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam