Düşünceliyken insan yalnızlığı sevdiğinden
Ben bile yorgun benliğime fazla geldiğimden
Onunkine değil,kendi gönlüme uydum,
Benden kaçandan kaçtım seve seve.
Bu kadar adaletsiz bir gezegen üzerinde,doğru dürüst işleyen tek adalet mekanizmasıydı zaman.Dünyanın en güçlü insanı ile en güçsüz insanını aynı sınıfta tutmayı başarabilen müthiş bir öğretmendi işte.