Hastaydım belki de.Çıldırmış olmalıydım.Verdiğim karar,akıl kârı değildi,biliyordum.Ama gitmekten başka bir çare düşünemiyordum.Ayaklarim titriyordu hala.Kalbimin ritmi bozulmuştu.Yavaş nefes almak bana yetmiyordu, oksijen az geliyordu,sanki ölüyordum....
Şu yokluğun ne garip bir cilvedir bende
Zahmet edip kızamıyorum,olmayışına.
Sorsan iki nefes etmez canım
Ama desen ki gelirim
Kıyamete kadar yaşarım sanırım.
Ürkek ve korkak bir duruşun kirli yalnızlığındayım.
Bilinçaltımda,ceset gibi kokuyor kimsesizliğim...
Sana dokunacak cesaretim yok
Ve seni dilemek,bana fazla...