"Eftal" dedi Sinan titreyen sesiyle. "Çocukken bana hep bu hayatta bir iz bırakabilcegini söylerdin hatırlıyor musun? Sen bu hayata ve bize kocaman bir iz bıraktın. Uğruna çıktığın bu yolda boynuna geçirdiğin urgan ipten değil senin cesaretindendi. Tugaya ve babana emanetsin, onlarda sana. Bütün kalbimle seni yaşatacağım."