Bazen insan öfkeye kapıldığında her şey basit ve apaçık olur. Öfke her şeyi düzene koyar ve dünyayı bir kabuk içerisinde gösterir. Öfke başka bir durumda elde etmesi zor olan görüş berraklığını yeniden canlandırır.
Yalnız kaldığında kendini bir garip hissediyorsun. Sanki insanlığın sonu gelmiş gibi. Sanki dünya üzerindeki tek insan senmişsin. Sanki tüm dünya bombalanmış ve sen tek başına kalmışsın.