...Zamanı ilgisiz seyrederiz.Oysa biz de biliriz unutuluşu; rüzgârı , çürümeyi , düşen bir yaprağın acısını hissedebildiğimiz için , bir kuşu , bir bulutu sevebildiğimiz için, gidenler çoğu zaman dönmedikleri için.
Ne saçma,ne umutsuz.Bir boşlukta ne olduğunu bile hatırlamadığın bir şeyi aramak.Bütün taşları teker teker kaldırıp altlarına bakarak, bütün kovuklara,deliklere,çukurlara ellerini sokarak çılgınca aramak.Oysa her defasında yeniden,yeniden bulduğun umutsuzluk sadece.