Yüce Allah şöyle buyurur: “Onların çoğu Allah’a, ancak müşrik olarak îmân ederler.” (Yûsuf, 106)
Bu âyetin tefsîrinde İbn Abbâs radıyallâhu anhu der ki: “Onların îmânı, göğü kim yarattı, yeri kim yarattı, dağları kim yarattı denildiği zaman Allah demeleriydi. Hâlbuki onlar müşriktiler.” Yine şöyle der: “Onlara, kendilerini kimin yarattığı, gökleri ve yeri kimin yarattığı sor, Allah derler. İşte bu, onların îmânıdır ama onlar Ondan başkasına ibâdet ediyorlardı.”
Mucâhid rahmetullâhi aleyh der ki: “Onların îmânı; Allah bizi yarattı, O bize rızık verdi ve O bizi öldürüyor, sözleriydi. İşte bu, ibâdetlerinde başkasını O’na ortak koşmaları ile birlikte olan bir îmândır.”
Bunları, İmâm İbn Cerîr Tefsîr’inde kendi isnâdıyla rivâyet eder.
Mukâtil b. Süleymân (vefâtı: 150 hicrî) tefsîrinde der ki: “Yüce Allah buyurdu ki: (Onların) yani Mekkelilerin (çoğu Allah’a, ancak) îmânlarında (müşrik olarak îmân ederler. Onlara: Kendilerini kimin yarattğı ve bütün bu varlıkları kimin yarattığı sorulduğunda, Allah derler ama onlar putlara ibâdet ederlerdi.”