Elif
@Eluides_00
45 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Hayal kurmak insanı yaşayabilirdi ama bazen o hayallerin gerçekleşmeme ihtimali, belli bir zamandan sonra umutların tükenmesine de neden olabilirdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Aylar önce Tankut'un karşısında Yankı'nın kurduğu o cümleleri hatırladım. İyiler, her zaman kötülüğün dilinden anlar ve isterse kötü biri olabilir ama kötüler, iyiliğin dilinden anlamaz, demişti. Sonra da devam etmişti: Ben seni hep anlayabildim ama sen beni hiçbir zaman anlayamazsın.
"Bir çocuk şefkatsiz büyürse merhameti de bilmez," demişti yetimhane müdürü. "Belli ki sen şefkatsiz büyümüşsün," diye de devam etmişti. Şefkatsiz büyümüştüm, belki de merhametim ölüydü ama hâlâ kimse çocuk olmama rağmen şefkatin doğrusunu da bana öğretmemişti. Bem yirmi iki yaşımda kendim öğrenmiştim.
Her anın kendine has bir kokusu vardı, her anın kendine has bir sesi, her anın kendine has acısı ve kendine has şefkati.
Yankı, dedim, benim bu dünyadaki tek aşkım. Bartu, abim, Mutlu ve Işık kardeşlerim, Lâl, annem. Koza. Patronum. Koza. Ne olursa olsun, abim.