Ölüyordum.
Bu gerçek bir ölümdü.
Parçalanıyordum.
Bütün parçalarımda onu taşıyordum, her parçamda çaresizliğin rengi vardı. Rengi acıydı.
Ve her zaman başka bir yol vardı ama benim yolum sadece tek bir kişiye çıkıyordu, başka bir yol göremiyordum.
Bir yuva beni terk etti; ben değil evsiz, kimsesiz kaldım.
"Yankı"