Bir adam: “Sen kapa çeneni. Kadınlar savaşta bir şey görmediler.”
Kadın: “Görmediler mi? Salak! Bütün yük, keder bizde: Çocukların beslenmesi, yaralıların bakımı. Savaş bitince siz hepiniz kahraman oluyorsunuz. Ölünce kahraman, gazi olunca kahraman, malûl olunca kahraman. Bu yüzden savaşı siz erkekler yarattınız. Sizin savaşınız bu. Siz istediniz, dövüşün öyleyse, kıçımın kahramanları!”
- Doğrusunu istersen insan küçük ve zavallıdır. Bununla birlikte zavallılığımızı asla birine anlatmak ya da göstermek istemeyiz. Çünkü utanıyoruz, korkuyoruz, itiraf edemiyoruz...
Yalnız bu kadar da değil... Ortalıktaki koşuşturmadan dolayı birbirimizi dinleme fırsatı da bulamıyoruz... Böylesi bir hırgür içinde birbirimizin canını yakıyor, birbirimizi üzüyoruz...