“Nevrozun asosyal doğasının genetik kökeni, tatmin etmeyen bir gerçeklikten daha çok haz veren bir hayal dünyasına kaçma biçimindeki temel eğilime dayanır . Nevrotiğin kaçtığı gerçek dünyada insanların toplumu ve birlikte oluşturdukları kurumlar hüküm sürer; gerçekliğe sırt dönmek aynı zamanda da toplumdan kopmaktır.”