Emel Yılmaz

Emel Yılmaz
@Emelneo
"Bir insanın yaşamını tesadüflerin oyuncağı olarak kabul etmesi mantıklı mı?"
Ara sıra geliyorsun aklıma “bana ne” diyorum, “benim derdim yeter bana, bana ne!” Alıştım mı yokluğuna? Vaz mı geçiyorum varlığından? Tedirginim aslında! Ya başkasını seversem? İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem. Özdemir Asaf
Reklam
Leyla
Anne'nin kaybını hissetmek, gerçekten hissetmek güçtü.Varlıklarını Leyla'nın zaten hiçbir zaman tam anlamıyla algılayamadığı insanların acısına gömülmek, ölümlerine yanmak zordu. Ahmet'le Nur yalnızca bir bilgiydi Leyla için. Bir masaldaki kahramanlar gibi. Tarih kitabındaki krallar.
Sayfa 128·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular
"Kendimize olan sevgimizden sarhoş olmuşuz, tanıyamadık yalnızlığı, oysaki yanı başımızda çığlıkları"*
Meryem co.
"Meryem elleri dizlerinin arasında, kanepede yattı. Camın önünde girdap gibi dönen, çevrilen tipiyi seyretti. Aklıma Nana'nın bir keresinde söylediği bir şey geldi; her bir kar tanesinin, dünyanın bir yerinde haksızlığa uğrayan bir kadının ağzından dökülen bir ah olduğunu. Bütün bu iç geçirmeler gökyüzüne yükseliyor, bulutlar halinde toplanıyor, sonra minicik parçalara bölünüp sessizce aşağıya, insanların üstüne yağıyordu."
Sayfa 86·Kitabı okudu
" Adı üstünde çıkmaz; ne diye uğraşırsın çıkmak için, ne diye ararsın yol gösterecek birini. Her durumu, zulme, sustu ya taştan kalbin, görmek istemedi o güzel gözlerin. Sadece kendin, kendin ve yine kendin çok dolu be kalbin. Tabii sığdıramadın sevgimi zalim." *
Reklam