Vildan AĞDUK

Vildan AĞDUK
@EmilyPrevin
Bir papatya, sanki düşünmeden dikilmiş. Oracıkta, ağacın yanında; bir kardeş, bir ana, bir kızdan noksan. Varlığını haklı çıkaracak bir topluluktan noksan. Bireyci bir papatya, ağaca tutunuyor neredeyse. Bu papatya yanlışlıkla devasa olmuştu. Taç yaprakları, komşusunun en yüksek dallarına kadar uzanan bir papatya. Ne olursa olsun güzel bir papatyaydı. Yadırgamaya gerek yoktu.
Reklam
Oysa çok da uzun zaman önce değildi, ben onda her zaman, yorgunluk anlarında bile, birbirimize atfettiğimiz yüce şeylerden birbirimizi günbegün soyarken bile, hayallerin somutlaşmasını, özgüveni, aramızda paylaştığımız o ebedi şefkati görürdüm sanki.
Kimse kendini inzivada keşfetmez. İnsan kendisiyle ancak büyük kalabalıklarda karşılaşır. İnzivalarsa dönüşler içindir. Kalabalıklarda kendiyle karşılaşıp kaybolanların, yenilenlerin döküm günleri için.
Çok eskiden, bedeviler çölleri yavaş yavaş aşarken sıkça mola verirlermiş, sadece develerin dinlenmesi için değil, ruhlarına da kendilerine yetişme zamanı tanımak için. Çünkü ruhun hızı farklıdır.
Bence gerçek erdem ancak içgüdü biçiminde gelir, seninkinde olduğu gibi. Kalple bağlantılıdır, doğal sorumluluklar ve gerçek sevgiyle bağlantılıdır. Bunun haricindeki her şey yalnızca soğuktur, soyuttur, felsefedir.
Reklam