Okuduğum üçüncü ve en beğendiğim Peyami Safa eseri Sözde Kızlar. Her ne kadar sadece kadınlar üzerine kurulu bir kitap gibi anlaşılsada mütareke zamanında yanlış batılılaşan İstanbul sosyetesini konu alıyor. Haliyle ahlaki açıdan yozlaşan, yanlış batılılaşan kadınlarımız, erkeklerimiz ve dönemin toplumu. Bunların arasında babasını aramak üzere İstanbul'a akrabalarının yanına gelen, yaşanan olayların içinde kendini ve ahlakını koruyan Mebrure. Uzun zamandan sonra merakla okuduğum bir kitap oldu. Son derece akıcıydı. Okuyacak olanlara kesinlikle tavsiye ederim. Sadece sonunun biraz aceleye geldiğini düşünüyorum daha farklı olabilirdi.
Spoiler İçerir :
Küçük bir dipnot daha geçmeden edemeyeceğim :) Ben başından beri Mebrure'nin Nadirle olmasını istemiştim :) Ama kitabın birkaç yerinde yakaladığım nüanslardan onun daha başından Fahriye uygun görüldüğünü de anladım :)
Bu bir his ki, metin ve sabit, hiç değişmiyor, gün geçtikçe daha kazanıyor, bu his ki, onunla ben bütün hayatı ve kitapları daha iyi anlıyorum ve kendimi romanlardaki kahramanların çoğuna benzetiyorum.