Bütün bunlar olurken kimse kendini “kötü” hissetmiyor.
Herkesin bir gerekçesi var.
Ama gerekçeler, pisliği temizlemiyor.
İnsan kendine şunu soruyor!
Necdet Zavallı mıydı, yoksa işine geldiği gibi davranan biri mi?”
Karşımda içi kurumuş; hiç değilse dışını yeşil tutmaya, bedeninde oluşan derin boşluğa karşın ayakta kalmaya çabalayan, yüzlerce yıllık bir ağaç var sanki.