M. Emin
@Eminguner
x.com/Maveran_Yolcusu?t=7AQPgbL1CIjWLEjDtkUxeA&s=09
Öğretmen
Konya
44 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Acı mı Yazdırır Yoksa Yokluk mu?
— Nasıl bu kadar susup da içinden bu kadar şey söyleyebiliyorsun?
— Çünkü bazı insanlar konuşmaz…
Sadece içlerinde çürür.
Ama Gelemem ki
“Evet…
Sana gelmek istiyorum. Bu, geçip giden bir heves değil. Bir dürtü. İnsan ruhunun karanlıkta bile yönünü bulduğu tek yere dönme isteği gibi…
Bazen kendimi durdurmak için verdiğim savaşı görsen korkardın benden.
Çünkü sana yaklaşmamak, sana dokunmamak, sesini duymamak…
Bunlar sıradan bir özlem değil benim için;
nefesini tutup yaşamaya çalışmak gibi.
Ama gelemem.
Çünkü sen bir gün ‘gel’ dediğinde, ben bütün sınırlarımı yıkıp sana geldim.
Şimdi ‘git’ dedin…
Ve ben, içimdeki her şey sana dönmek için delirirken bile buna karşı koyuyorum.
Çünkü seni sevmek, sana sahip olmak istemekten daha tehlikeli bir şey.
İnsan en çok, dokunamadığı şeyi zihninde sahipleniyor.
Ve sen…
Benim hiçbir zaman gerçekten sahip olamadığım,
ama bu dünyada herkesten çok ait hissettiğim tek kişisin.”
Kimsin SEN – 3
Bazen insan, kendisiyle yüzleşmemek için başka birine dönüşür.
İnsanlar değişimin bir seçim olduğunu sanıyor. Değil. Bazen değişim, hayatta kalmanın en sessiz yoludur. Çünkü insan kendi karanlığıyla baş başa kaldığında ya parçalanır… ya da kendine yeni bir yüz yaratır.
Ben de bunu yaptım.
Normal biri gibi gülümsedim. Normal biri gibi sevdim. İnsanların gözlerinin içine bakıp içimde hiçbir şey yokmuş gibi davrandım. Çünkü gerçek benliğimle baş başa kalırsam ne göreceğimi biliyordum. Açlık. Öfke. Sessizlik. İçimde nefes alan o şey…
İnsan bazen maske takmaz.
Maskenin kendisine dönüşür.
Ve bir süre sonra hangisinin gerçek olduğunu unutursun. Seni hayatta tutan kişi mi sensindir, yoksa yıllardır saklandığın o sahte karakter mi?
En korkunç kısmı şu:
Bir noktadan sonra insan başka birine dönüşmüyor…
Sadece en başından beri kim olduğunu kabul etmeyi bırakıyor.