Allah Resulü (s.a.v.) hasta olan annesine sığınmış, "Anneciğim, nedir bu hâl?" diye soruyor. "Bu bir hastalıktır," diye yanıtlıyor annesi, "bu hastalığın adı ölümdür." Altı yaşındaki bir çocuk ölümden ne anlar? "Sen de babam gibi mi olacaksın?" diyor. Yani dönüşü olmayan bir şey mi? Âmine validemiz hiçbir şey söylemiyor. Orada, altı yaşındaki çocuğunun önünde ruhunu teslim ediyor. Ebvâ'da Allah Resulü (s.a.v.) hayatının en zor anlarını yaşıyor. Ümmü Eymen annemiz teskin etmeye çalışıyor. Efendimiz (s.a.v.) orada Ümmü Eymen annemize bir şey söylüyor: "Ey Ümmü Eymen! Anne yüzü hiç unutulmayacak bir yüzdür
De ki: “Ey mülkün sahibi olan Allah’ım! Dilediğine mülk verir, dilediğinden mülkü alırsın. Dilediğini izzetli kılar, dilediğini zelil edersin. Hayır senin elindedir, şüphesiz ki sen, her şeye kadîrsin.”