Gökyüzü Sürgünü
İçimde fırtınalar kopsa,
varsın tufanlara dönsün;
yeter ki senin iklimine
tek bir ayaz uğramasın.
Yanımda değilsin,
belki bir daha hiç olmayacaksın…
Fakat iyi olduğunu bilmek,
şu sürgün kalbimin tek sığınağı.
Sen yokken bile seninle yaşamak,
Ne tuhaf bir kader…
Kendi göğümü karanlığa bırakıp,
senin şafağını uzaktan sevmektir sessizce.