Emrah

Emrah
@Emrah1923
Ne ahlâk, ne de sevgi gökten dünyaya indi, insanlık istedi keşfetti hepsini. Dün doğmuş bir bebeğe bile girebilen mikrop misali, içimizde hem kötü var, hem iyi.
Düşman
onlar ümidin düşmanıdır sevgilim akar suyun meyve çağında ağacın serpilip gelişen hayatın düşmanı bursada havlucu Receb’e karabük fabrikasında tesviyeci Hasan’a düşman fakir köylü hatçe kadına ırgat süleymana düşman sana düşman, bana düşman, düşünen insana düşman vatan ki bu insanların evidir, sevgilim onlar vatana düşman.. çünkü ölüm vurdu damgasını alınlarına çürüyen diş, dökülen et bir daha geri dönmemek üzere yıkılıp gidecekler ve elbette ki sevgilim elbet dolaşacaktır elini kolunu sallaya sallaya dolaşacaktır en şanlı elbisesiyle işçi tulumuyla bu güzelim memlekette hürriyet! Nazım Hikmet Ran
Şiir
Reklam
Alçaklığın, Hainliğin, İkiyüzlülüğün, Puştluğun, Kısacası cümle kokuşmuşluğun at oynattığı bir dönemde yaşamdan zevk alabilmek ancak zayıfların bahtiyarlığıdır. Esas olan; Sadece yaşamak değil, İnsana yakışır şekilde ve Onurlu yaşamaktır.. Teslim olmadan, Boyun eğmeden, Sürünmeden, El etek öpmeden yaşamaktır.. Nazım Hikmet Ran
Şiir
Susup tepki çekmemek bi’ türlü yatmaz aklıma Fikrim özgürdür hiç kimsenin yatmaz altına! Konuşmak zorundayız, darda kalma pahasına Reva mı üç vakitlik zamanımızı satmak altına youtu.be/A9_xojeT0kM
Olgunlaşır insan; Yenilmenin yeniden başlamak olduğunu öğrenince, Beklememenin hafifliğini hissedince, Mutluluğun bakış açısında olduğunu anladıkça, Karşılıksız sevmeyi başarabilince, Kötünün içinde iyiyi, iyinin içinde kötüyü fark edince, Söylenilene değil söylenmek istenileni anlayınca, Kelimeleri değil, gözleri okumaya başlayınca, Asıl sevilmeye layık olanı bulunca, Kendini tanıyınca, Boş gururdan vazgeçince, Kâinatı okumayı öğrenince, Güzele değil güzeli yaratana aşık olunca, Her doğan günün bir nimet olduğunu anlayınca, Anı yaşamayı başarınca,
Güzel Havalar
Beni bu güzel havalar mahvetti, Böyle havada istifa ettim Evkaftaki memuriyetimden. Tütüne böyle havada alıştım, Böyle havada aşık oldum; Eve ekmekle tuz götürmeyi Böyle havalarda unuttum; Şiir yazma hastalığım Hep böyle havalarda nüksetti; Beni bu güzel havalar mahvetti. Orhan Veli Kanık
Şiir
Reklam