"Hasankeyf’i inciten Hüda’yı incitmiş olur. Hasankeyf’in kıymetini bilen, Hüda’ya yakın olandır. O halde Hasankeyf’i koruyun, Dicle’nin sularını kirletmeyin.” Buydu ilk âyetleri Avesta’nın.
"Sakın tepenize bir sırça köşk kurdurmayınız. Ama günün birinde nasılsa böyle bir sırça köşk kurulursa, onun yıkılmaz, devrilmez bir şey olduğunu sanmayın. En heybetlisini tuzla buz etmek için üç beş kelle fırlatmak yeter."
Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.
Hani, kurşun sıksan geçmez geceden,
Anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık...
Ve zehir - zıkkım cıgaram.
Gene bir cehennem var yastığımda,
Gel artık...
APÊ REŞÎD :29
-Apê reşîd roja te bi xêr ..! Ka rewşa te çawe ye qurban ? Tu başî ?
- Wey tu her saxbê birayê hemdîn . Tu gelek bi xêr hatî Ka rewşa te çawe ye lo ? Ka were rune, bi xwidê min bêriya dîwana te kiriye .
Hema carê were em çayekî vexwin, welehî kêm cara zîwero tê bêhna min pê fereh dibê .
Ev medekbu ez jî ne rehet bum , vêga min serek li te dabu .
-Bi xwidê tu mafdarî Apê reşîd .
Em jî pey karê dinya yê ketine . Haw di bînin roj derbast dibê.
-Ka cîranê te ezedîn çi dikê ? rewşa wî çawe ye ? Maxa rojekî bi ser min de nehat .
Ez çend cara nexweş ketim evqas gundî hatin û çun . Vêce ez ewqasî hejê dikim . Min rojekî jî dilê wî nehiştiye.
-Hoo de bi xwidê berî çend roja , em birek zilam li kolana mala kokel bun. Ew jî hate wir .
Jin mama min gozelê jî li tenûrê nan çê dikir .
Gote ezo , ka qala evîna xwe û sosinê bikê .
-Êêê kuro deynekir ? ne bênamus dîwana wî xweşe lê zu di xeyîdê .
-Na wele ji xaleta re rêzdar e.
Gozelê got ' rehmetiyê xelef rojekî tê malê, di nêrê qîr qîrek ji mal tê. Hema dinêrê ezedîn û sosinê tinê di malde ne savêr dihêrin .
Ezo qîr kiriye dibêjê werne sêva werne sêva.
Apê xelef jî , di kevê hundir û di bêjê erê wele werne xoxa û werne xoxa û di reqisê . Ezo ji fihêtiya bavê xwe dikevê di bin yanê cila de . Sosin jî baz didê diçê malê . Rehmetiyê apê xelef bi çemburê ezo digirê û ji bin yane derdixê ,pehînekî jî li der quna wî didê. Ezo jî bi kolanê ve di şeqitê wê şevê diçê mala bapîrê xwe di razê. Dema gozel ev tişt gotin .
Ezo ji cih rabu û quna xwe li erdê xist go hema bi xwidê ne weye . Pane pirkênî bi me ket . Bu tîq tîqa me . Wî jî têra me xeber kirin û xeyîdî ji dîwana me çu.
-Hahaha vêce şerê meta gozê nekir ? Mane dîne sebav . Mane par me jî henek lê kirin . Got bi xwidê rast bu min û sosinê hej hev kiribu . Xelef ji