“Zaman her şeyin ilacı,” dediler defalarca. Aslında böyle gecelerde tam aksine zamanın hiçbir şeye ilaç olmadığını idrak ediyor. Zaman acıyı derinleştirip canlandırıyor, her defasında daha yoğun biçimde.
Sonra, gözleri çocuğu yavaş yavaş yutan toprağa perçinlenmiş, bunun son veda olduğunun bilincinde, ona kimsenin işitemediği bir söz verdi: “Her yere senin izlerini bırakacağım.”
-Belki düşersin oğlum, dedi. Hatta belki de ölürsün. Ama düşün, insan her an ölebilir. İsteğine kavuşmak istiyorsan düşmeyi de ölmeyi de göze almalısın. Senin yapman gereken şey bir hesap. Eğer şu olgun erik düşmene değerse, onu koparmalısın.
Sevginin bir amaca benzetildiği dünya nasıl da gülünçtü ve aksine, sevginin diğerinin gözlerimin içinde boğulmak olduğunu anlamamak ne yazıktı, o gözler kör olsalar bile.