Dünyada tek bir kadın tanıdım ben. Onun da kalbinde dünyadaki bütün çiçekleri gördüm. Bir kapıdan içeri girdiğini düşünsene, içeri girdiğinde umduğun ve beraberinde ummadığın bütün güzelliklerin karşına çıktığını? Ve bu mutluluğun tarifi pek de mümkün olmasa gerek.
Olur da eğer hayata tutunursam, dünyanın en şanslı erkeği olacağımı biliyorum. Çünkü kalbin yalnızca bununla da sınırlı değil. Aynı zamanda dünyanın en merhametli ve en güzel insanısın da.
Seni yaşayamayacak olmam beni çok üzer. Ama tanımış olmak bile tarifi pek de mümkün olmayan bir mutluluk.
Yazdıklarımın son satırlar olacağını bilsem, belki de sayfalar yetiştirmek imkânsız olacaktı. Çünkü kısacık ömrü hayatımda bile seni, yeryüzündeki hiçbir kâğıda sığdıramazdım.
Sevmek, birine yalnızca duygularını açmak değilmiş. Onu onsuz da sevebilmekmiş. Dahası uzaktan sevebilmek de mümkünmüş. Ve ben bunların hepsini seni severken öğrendim.
Ama bilmeni de isterim.
İnsanın sevdiğine uzak kalması çok başka kıyamet. Ama kavuşacağını bilerek beklemesidir ona belki de sonunda cenneti sunan.